Mirjam Mieras

05.10.14

kloek

onderzoek naar samenhang (18)


 

Ik ben terug in het atelier van Nynke Schepers en sta tussen de badende vrouw en het dansende meisje. Mijn oog valt op een portret van Bente in gips. Dromerige wangen heeft ze, een vroeg Griekse hals en een scherpe bovenlip. Bente is nieuw voor mij, ze is dromerig èn stoer.

Het dansende meisje zag ik voor het eerst toen ik tien was en Nynke het beeld in klei ontdeed van de natte lappen. Ze draaide het zware beeld op de draaischijf langzaam zodat ik het aan alle kanten kon zien. Ze was nog niet tevreden.

Nu sta ik weer in haar atelier en draait ze het beeld opnieuw langzaam rond zodat het licht over het gips glijdt.

Ik bracht voor Nynke bloemen mee van de Lindenmarkt. Ze pakt een glazen vaas uit de kast en een mesje uit de keukenla, vult de vaas met water en snijdt ferm een stuk af van de takken en de stelen. De zacht roze rozen en de roze herfstbesjes zijn niet langer louter zoet en teer, ze ziet kans er een kloek boeket van te maken.

Een dag later zie ik Nathalie Stutzmann dirigeren. Ze leidt het barokensemble met sierlijke gebaren, wiegt, wuift en slaat af met haar pink. Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden, ze veegt de klank op uit de strijkers, ze wacht vastberaden een paar maten af en werpt zich dan trefzeker in het kunstwerk. Ze wiedt, raapt, plukt en besprenkelt. Is het stuk uit dan keert ze langzaam terug naar de stad, het gebouw, de zaal, het podium en laat haar handen zakken.

Als ze weer opkomt knijpt ze in het voorbijgaan de eerste violist vriendschappelijk in zijn arm, buigt naar het publiek, slaat een bladzijde van de partituur om en heft haar armen. Behalve trefzekerheid zie ik in haar gebaren vooral een groot genoegen te scheppen.

Het ensemble speelt Vivaldi. Nathalie keert na de eerste maten de musici de rug toe en zingt.
Vedrò con mio diletto l’alma,
dell’alma mia,
il cor del mio core
pien di contento.
*
Ze kent de dieptes van het lied. Haar toewijding en ernst houdt mijn blik gekluisterd.

*Ik zal tot mijn vreugde hervinden, de ziel van mijn ziel, het hart van mijn hart, vervuld van gelukzaligheid.

← stille echo
dubbele wending →