Mirjam Mieras

12.10.07

strooibloemen

onderzoek naar verzamelen (1)


 

Verzamel 100 soorten gras voor ons. Zo luidde de opdracht die ik van een nichtje en twee neefjes meekreeg toen ik op vakantie ging. De letters, meer tekens dan schrift, zijn trefzeker op papier gezet. De laatste nul is ferm doorgekrast. De opdracht is duidelijk en de bijstelling, van honderd naar tien, een geruststelling.

Op een bergweide in de Auvergne plukte ik een grasboeket bijeen maar hield me niet strikt aan de opdracht. Ik bracht ook bloemen en blaadjes mee naar huis, keurig gedroogd tussen velletjes roze wc-papier in De kant van Guermantes.

Een verzameling heeft een ordening: als messen en vorken in de bestekbak op type, als postzegels in een album op land gesorteerd, als schoenen per paar. Verzamelingen kunnen gelezen worden van A naar B, van links naar rechts, van boven naar beneden. Uitzonderlijk is een verzameling die zich over de ruimte verdeelt zonder rekening te houden met een leesvolgorde; de strooibloemen op het tafelkleed in het Rijksmuseum, adembenemend in hun val zonder zwaartekracht.

← opera
glans →